John Carter 2 (Goden Van Mars) by Edgar rice Burroughs

Author:Edgar rice Burroughs [Burroughs, Edgar rice]
Format: epub

XIII

TEN DODE GEDOEMD

Een ogenblik bleef ik nog staan voor ze op me aanvielen, maar de eerste golf dwong me al om een paar stappen achteruit te wijken. Ik tastte met mijn voet naar de grond, maar voelde alleen een lege ruimte. Ik stond op de rand van het gat waardoor Issus verdwenen was. Ik wankelde een seconde en met de rode jongen nog steeds in mijn armen geklemd, viel ik in de zwarte afgrond. We kwamen terecht in een gladde koker. De opening boven ons sloot op even wonderbaarlijke wijze als hij zich had geopend, en we gleden ongedeerd naar een schemerig verlichte ruimte diep onder de arena.

Toen ik weer op mijn benen stond, was het eerste dat ik zag, het afschuwelijke gezicht van Issus, die door de zware tralies van een hek aan een kant van de ruimte ons vol haat stond aan te staren.

„Onbezonnen sterveling!" riep ze schril uit. „In deze geheime cel zul je boeten voor je godslastering. Hier zul je alleen en in het donker blijven liggen naast het rottende lijk van je medeplichtige, tot je gek wordt van eenzaamheid en honger en je voedt met de kronkelende wormen die uit het lijk kruipen."

Dat was alles. Het volgende ogenblik was ze verdwenen, en het schemerige licht dat in de cel doordrong, werd vervangen door een inktzwarte duisternis.

„Een vriendelijke oude dame!" merkte een stem naast me op. „Wie spreekt daar?" vroeg ik.

„Ik ben het, uw metgezel die de eer heeft gehad vandaag schouder aan schouder te strijden met de grootste krijger die ooit op Barsoom een wapen heeft gedragen."

„De hemel zij dank dat je nog leeft," zei ik. „Ik maakte me al bezorgd over die lelijke wond aan je hoofd."

„Het is maar een schram," antwoordde hij. „Ik was alleen even versuft van de slag."

„Misschien was het wel zo goed geweest, als die wond dodelijk was," zei ik. „We schijnen aardig in de knoei te zitten, met een uitstekende kans om van honger en dorst om te komen." „Waar zijn we eigenlijk?"

„Onder de arena," antwoordde ik. „We vielen in de opening waardoor Issus verdween toen ze bijna aan onze genade was overgeleverd."

Hij lachte zacht en opgelucht, en in de duisternis strekte hij zijn arm uit, zocht mijn schouder en trok mijn oor naar zijn mond. „Het kon gewoon niet beter," fluisterde hij. „Er zijn hier geheimen waarvan Issus zelf niet zou durven dromen."

„Wat bedoel je?" .

„Ik heb met andere slaven bijna een jaar gewerkt aan de verbouwing van deze onderaardse galerijen, en we vonden hieronder een oud systeem van gangen en ruimtes, die eeuwenlang afgesloten waren geweest. De zwarten die de leiding van het werk hadden, onderzochten de ruimten en namen verscheidene slaven mee om de eventuele karweitjes op te knappen. Ik ken de hele doolhof.

Onder de tuinen en de tempel zelf lopen gangen die kilometers lang zijn, en er is er een die leidt naar de lager gelegen streek, bij de watertunnel die toegang geeft tot Omean.

Als we onopgemerkt de onderzeeër kunnen bereiken, hebben we misschien toch

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.